در شرایط اضطراری، باند زخم با مشخصات، عملکرد و عملکرد مناسب برای اطمینان از هموستاز، بهبود زخم و جلوگیری از آسیب ثانویه بسیار مهم است. آنها باید برای نیازهای مختلف مراقبت از زخم مناسب باشند.
I. انتخاب پهنای بانداژ مناسب بر اساس محل زخم
عرض باند نشانگر اصلی اصلی برای انتخاب است. اندازه های مختلف برای قسمت های مختلف بدن مناسب است و تناسب نزدیک با انحنای اندام، پانسمان ایمن اما نه محکم را تضمین می کند. بانداژ باریک 5 سانتی متری برای زخم های سطحی، خراشیدگی و برش های کوچک در نواحی کوچک مانند انگشتان دست، انگشتان پا و مچ دست مناسب است. اندازه جمع و جور و تناسب نزدیک آن حرکت مفصل را محدود نمی کند. بانداژ با عرض متوسط 7.5 سانتی‌متر یک اندازه جهانی است و برای زخم‌های رایج روی ساعد، ساق پا، مچ پا و سایر نواحی مشترک اندام مناسب است. تناسب متعادل آن آن را به یک اندازه استاندارد برای کمک های اولیه روزانه تبدیل می کند. بانداژ 10 سانتی‌متری بیشتر برای زخم‌های بزرگ{10}}روی ران‌ها، بازوها و بالاتنه استفاده می‌شود. می تواند ناحیه زخم را کاملاً بپوشاند، یکنواخت فشار وارد کند و تثبیت بهتری ایجاد کند.
II. انتخاب باند بر اساس خونریزی و ترشح: انواع مختلف خونریزی و ترشح نیاز به بانداژهایی با خاصیت جذب و فشار مربوطه دارند. برای خراش‌های جزئی، خراش‌های سطحی و زخم‌هایی با حداقل ترشح، باندهای پنبه‌ای با قابلیت تنفس بالا ترجیح داده می‌شوند تا زخم را خشک و قابل تنفس نگه دارند، گرفتگی و ناراحتی را کاهش دهند و خطر التهاب را کاهش دهند. برای زخم هایی با خونریزی قابل توجه و ترشح زیاد، باندهای زخم با جذب بالا با نسبت جذب بالا برای جذب سریع خون و مایع بافت، جلوگیری از تجمع اگزودا و رشد باکتری و تمیز نگه داشتن زخم مورد نیاز است. خونریزی حاد که نیاز به هموستاز فشاری دارد نیز نگران کننده است.
III. انتخاب باند بر اساس خطر عفونت زخم: زخم‌های آلوده، ساییدگی‌های بیرونی، و زخم‌هایی با نواحی باز بزرگ خطر عفونت بسیار بالایی دارند و ترجیحاً باید با باند زخم ضد باکتری یون نقره درمان شوند. این نوع بانداژ دارای نرخ ضد باکتریایی بیش از 99.5 درصد در برابر پاتوژن های رایج مانند استافیلوکوکوس اورئوس و اشریشیا کلی است که به طور موثر رشد باکتری ها را در سطوح زخم مهار می کند و احتمال عفونت در منبع را کاهش می دهد. برای نجات در فضای باز، آسیب های خارجی و محافظت از زخم های سطحی پس از عمل مناسب است. برای بریدگی‌های تمیز و مرتب و زخم‌های کوچک بسته بدون آلودگی قابل توجه، می‌توان از باندهای استریل پزشکی معمولی برای رفع نیازهای اولیه بانداژ و تثبیت استفاده کرد.
IV. انتخاب بر اساس سناریوهای استفاده و دوام: برای استفاده روزانه در منزل و درمان آسیب‌های خارجی جزئی، دوستی و راحتی پوست را در اولویت قرار دهید. باندهایی را انتخاب کنید که دارای{3}}لبه‌های بریده شده با لیزر، بدون بریدگی، و{4}}فشار تحریک‌پذیری کم-چسب حساس هستند. اینها نباید پس از برداشتن هیچ اثری باقی بگذارند، به پوست آسیبی نرسانند و برای انواع پوست از جمله بزرگسالان و کودکان مناسب هستند. برای کار در فضای باز، حفاظت از ورزش و سناریوهای نجات اضطراری، دوام و تناسب باید در اولویت قرار گیرد. باندهای با استحکام بالا در حین حرکت اندام کمتر مستعد شکستن یا شل شدن هستند و برای فعالیت مکرر مناسب هستند. برای صدمات وارده به مفاصل، باندهای الاستیک انعطاف پذیرتری را انتخاب کنید که بتوانند با مفصل خم شوند و امتداد پیدا کنند و امکان حرکت بدون محدودیت پس از بانداژ را فراهم کنند و از جابجایی یا افتادن باند جلوگیری کنند.
V. انتخاب بر اساس مواد و ایمنی: باندهای استاندارد زخم کمک های اولیه باید از-پنبه طبی با کیفیت بالا، با بافت محکم و چقرمگی کافی ساخته شوند. برای جلوگیری از ریختن پرز و شکستگی باید از مواد ضعیف و شل خودداری شود. در باندهای چسبنده باید از چسب حساس به -فشار درجه-پزشکی استفاده شود تا از تثبیت مطمئن و ایمنی پوست اطمینان حاصل شود. آنها باید ضد حساسیت، غیر{8}}تحریک کننده باشند و پس از برداشتن هیچ اثر چسبی باقی نگذارند. رنگ‌های سفید و آبی روشن{10}منطبق با پزشکی باید در اولویت قرار گیرند، زیرا فاقد رنگ‌های تحریک‌کننده، تمیز، ایمن و مناسب برای سناریوهای مختلف پانسمان زخم هستند.